Spina Bifida hastamızın tedavi süreci #spinabifida #cocukortopedi

Evet. Çocuk ortopedi klinikinde bir hastamızı değerlendireceğiz. 

Hastamız 7 yaşında, Urfa'dan geldi. Çocuk ortopedi alanının ağır sorunlarından biri, halk arasında "belaçıklığı" olarak bilinen, spina bifida denilen durumdur. Bu durum, nörolojik kayıplarla giden, kaslarında ve yürümesinde problemler olan çocukları etkiler. Tedavileri oldukça zor. Sayılar arttı, nüfusumuz ve çocuk sayısı yükseldi; dolayısıyla bakım ihtiyacı da arttı ve artık bize ulaşabiliyorlar.

O kadar ağır yürüyerek geliyorlar ki, yürüyüp yürümediğine karar vermek zor. Yürüyüşüne bakacak olursak, bunun tam tanımı bu değil. Ayak bileklerini kullanamıyor, ayaklarından güç alamıyor ve sinirsel problemleri var. Çocuğumuzun kasları, dizinin altında iyi çalışmıyor, kontrol edemiyor ve duyusu yetersiz ama o kadar azimli ve zeki ki, bir şekilde ayakta durmayı başarıyor. Duramazsa dizinin üstünde duruyor.

Bunlar bizim için kabul edilemez. Burası bir çocuk ortopedi kliniği ve yıllardır bu işle uğraşıyoruz. Ben Prof. Dr. Elfuat Karataj. Çok değişik hasta spektrumlarıyla karşılaşıyoruz. Değişik hastalıklardan edindiğimiz tecrübeleri, deformite analizi, deformite düzeltme, kas düzeltme, tendon nakli gibi yöntemlerle birleştirmeye çalışıyoruz. 

Bu çocuğu bir şekilde ayak bileklerinden güç alacak hale getirebilir, dizlerini düzgün kullanabilir, cihaz takabilir ve kendi evinde özgürlüğünü, dolayısıyla anne babanın özgürlüğünü sağlayabilir miyiz? Yaşam kalitesini bir üst seviyeye çıkarabilir miyiz? Bütün derdimiz bu. Spina bifida zor ama imkansız değil; tedavisiz değil, umutsuz değil. Her çocuk kendi içinde tutulumuna göre farklılık gösteriyor; standart bir çocuğumuz yok. Her meningosel, myelomeningosel, spina bifida gibi farklı isimleri olan durumların tutulum dereceleri değişkenlik gösteriyor. 

Her çocuk kendine özel ve her çocuğun kendine özel tedavi protokolü lazım. Tecrübe gerekiyor ve çocukla çok vakit geçirmek önemli. Bunları başardık. Başardık demek istiyorum çünkü altı hafta sonra yaptığımız cerrahiler sonrası umut dolu bir sonuç aldık. Çocuğumuz ayak bileklerinden güç alabilir, dizleri düz ve dizleri üzerinde yürümeden aileyi çok umutlandırmıyoruz. 

Burada bir nörolojik defisit var; yani sinirsel bir hasar var ve bu geri dönmeyecek. Ancak onun etkileri minimalize edilebilir. Bu çocuk ayakta durabilir; ayak kasları belki çalışmayacak ama yürüyecek. Kalçasından, poposundan, karın kasından ve dizinin üstündeki kaslardan yürüyecek ve dahası, cihaz kullanabilecek. Rehabilitasyona girebilecek. 

Bacak kaslarını artık ayaklarının şekil aldığı için, ayaklarına uygun cihazlar takarak çocuğun bağımsızlığını artırabileceğiz. Bu çocuk böyle büyüyecek; bu çocuk böyle büyümeyecek. Dizleri bükük, ayakları içe dönük, kontrolsüz, yürümeyi kaybetmiş umutsuz bir çocuk değil; ayakta dik duran, kendi ihtiyaçlarını görebilen bir çocuk haline gelecek. Büyüyecek elbette. 

Bu iş bitmedi. 7-8 yıl boyunca büyüme devam ettiği sürece kontrol edeceğiz. Değişik problemler olacak ama hiçbir zaman bu kadar kötü olmayacak. Dolayısıyla, spina bifida'da çocuğun çok iyi değerlendirilmesi, nörolojik değerlendirme, fizik muayene ve ortopedik değerlendirmenin eksiksiz yapılması gerekiyor. Tüm analizlerin ardından çocukla bir miktar vakit geçirdikten sonra iyi bir cerrahi sonrası, ne gerekiyorsa (kemik ameliyatı, kas ameliyatı, tendon uzatma, tendon transferi vb.) yapılacak. 

Ve altıncı haftadan itibaren de fizyoterapistine teslim edilecek. Fizyoterapistine de anlatılacak: "Bak, böyleydi, bu hale geldi, bu ameliyatları yaptım, senden beklentim bu. Altı hafta sende." 

Bana üç haftada bir yürüyüş videosu gönderecek ve bu çocuğu karşılıklı takip ederek büyüteceğiz. Çok teşekkür ediyorum.